Podium

Συμπληρώνονται δέκα χρόνια απο την πρώτη  εμφάνιση στις οθόνες υπολογιστών του Robot Wisdom, που θεωρείται το πρώτο blog.  Ο δημιουργός του Jorn Barger, δύο μέρες πριν τα Χριστούγεννα, τον Δεκέμβριο του 1997 έγραφε ότι αποφάσισε να δημιουργήσει ιστοσελίδα  επιλέγοντας τα καλύτερα που μπορεί να βρει καθώς «σερφάρει» καθημερινά. Δεν είχε αντιληφθεί τι ήταν αυτό που δημιούργησε. Ούτε τώρα είναι ξεκάθαρο για ποιο πράγμα μιλάμε! Ορισμένοι υποστηρίζουν ότι πρόκειται για  άβυσσο  ψευδολογίας και προσβολών εναντίων «αντιπάλων», άλλοι βλέπουν  τη Νέα Εποχή Επικοινωνίας.  Ίσως είναι και τα δύο.

Eνδιαφέρουσα έρευνα δημοσιεύει η Wall Street Journal παρουσιάζοντας όλες τις πλευρές του φαινομένου που είναι σαφώς αντιφατικό. Η ανάπτυξη των blog έφερε ενδιαφέρουσα προσέγγιση σε πολλά θέματα. Αναδεικνύει σε αρκετές περιπτώσεις «φρέσκο» τρόπο γραφής που ξεπερνά ότι μπορεί να βρει κανείς σε παραδοσιακά μέσα ενημέρωσης. Δίνει την ευχέρεια άμεσης επικοινωνίας του «δημιουργού» με το «κοινό» οι ρόλοι των οποίων εναλλάσσονται.

Παράλληλα υπάρχει και μεγάλος θόρυβος! Πολλοί αποκτούν την ευχέρεια να κρατούν προσωπικό ημερολόγιο, σε κοινή θέα. Τις περισσότερες φορές έχει αξία μόνον για τον εαυτόν τους. Ορισμένοι, αναλαμβάνουν αποστολή κάποιου ακτιβισμού. Υποστηρίζουν κάποιο σκοπό. Συχνά ακραίες ιδέες, που καλύπτουν όλο το φάσμα απο αριστεριστές έως την ακροδεξιά. Απο την οικολογία έως γκρίζες περιοχές του παράλογου. Ούτε αυτό είναι κακό. Πάντα αγνοί ιδεαλιστές ξεκινούσαν έναν  αγώνα που αρχικά έμοιαζε να μην έχει τύχη. Ο «χαμένος» αγώνας όταν δυναμώνει και αποκτά περιεχόμενο, συναρπάζει και δικαιώνεται.Εδώ όμως έχουμε μερικά προβλήματα.

 Καταρχήν, οι περισσότεροι «αγωνιστές» των blog προτιμούν την άνεση της ανωνυμίας και αυτόματα μειώνουν την εμβέλεια των πρωτοβουλιών τους. Συνήθως οι επαναστάτες θέλουν προβολή για να πετύχουν τον σκοπό τους. Αυτοί γιατί κρύβονται; Τι φοβούνται; Γιατί δεν διεκδικούν το κύρος και τους κινδύνους του αγώνα τους; Γιατί δεν αξιοποιούν την ελευθερία των καιρών και του μέσου, για να πετύχουν τον Σκοπό τους;

Το χειρότερο όμως για όσους έχουμε μεγαλώσει αναζητώντας και διασταυρώνοντας ειδήσεις, είναι ότι με μεγάλη ευκολία γράφονται τερατουργήματα. Με την κάλυψη της  ανωνυμίας που καθαγιάζεται ως «αντάρτικο της ενημέρωσης» ασκείται μιά πολύ παλιά και καθόλου τιμητική,  πρακτική: Συκοφαντία. Αυτό δεν σημαίνει ότι στις εφημερίδες για παράδειγμα,  δεν γράφονται ψέματα ή ακόμα και συκοφαντίες. Η διαφορά είναι πως όταν συμβαίνει, γίνεται συνειδητά για να εξυπηρετηθούν πολιτικές, επιχειρηματικές ή προσωπικές σκοπιμότητες. Όχι επειδή νομίζουν ότι προωθείται η Δημοκρατία.

Όσο αναπτύσσεται και ωριμάζει ο χώρος, θα επιστρέψουμε στα βασικά. Αυτό που έχει σημασία είναι οι ιδέες και οι απόψεις, αλλά κυρίως απαιτείται ποιότητα. Όποια γνώμη κι αν έχει κανείς, αξίζει να την διατυπώνει με τρόπο που την αναδεικνύει. Χωρίς περιττό θόρυβο.