Podium

Την ισλαμική τρομοκρατία την κρίνουμε συχνά με τα δικά μας, ευρωπαϊκά  - χριστιανικά, κριτήρια. Λάθος. Αίσθηση προκάλεσε για παράδειγμα ότι η βρετανική αστυνομία συνέλαβε ομάδα νεαρών πακιστανών, που ήταν νοσηλευτές ή γιατροί και προετοίμαζαν βομβιστικές επιθέσεις. Γιατροί και θέλουν να σκοτώσουν αθώους; Το ίδιο περίεργο ακούστηκε  ότι  ο αρχηγός των φανατικών στο κόκκινο τζαμί του Ισλαμαμπάντ Αμπτούλ Ρασίντ Γκάζι ήταν παλαιότερα… υπάλληλος της Unesco. Μπορεί να γίνει τρομοκράτης ένας μορφωμένος άνθρωπος; Η απάντηση είναι ασφαλώς μπορεί! Η ιστορία, είναι γεμάτη από ιστορίες φανατικών που έκαναν απίστευτα εγκλήματα. Ο υπουργός των ναζί Γκέμπελς δηλητηρίασε τα παιδιά του πριν αυτοκτονήσει ώστε να μην ζήσουν σε μια Γερμανία χωρίς Χίτλερ.

Ο Αμπτούλ Ρασίντ Γκάζι, ήταν πριν το 1997 υπάλληλος διεθνούς οργανισμού, είχε σπουδάσει σε κανονικό πανεπιστήμιο (όχι ισλαμικό), μίλαγε ξένες γλώσσες και φορούσε δυτικά ρούχα. Ήταν όμως φανατικός  και ουσιαστικά υποστήριξε το κίνημα των Ταλιμπάν. Άλλωστε η λέξη ταλιμπάν σημαίνει φοιτητής (σε θρησκευτική σχολή), όπως ήταν οι νέοι που έκαναν τον αγώνα εναντίον των σοβιετικών τότε και μετά των αμερικανών. Το ισλαμικό κίνημα είναι «επαναστατικό» κίνημα απο κάτω και επεκτείνεται με την ανάπτυξη κοινωνικών δικτύων. Η ηγεσία του αποτελείται από ανθρώπους  με πανεπιστημιακή εκπαίδευση. Στην Αίγυπτο, η ηγεσία των φανατικών μουσουλμάνων ήταν μηχανικοί. Είχαν σπουδάσει σε πολυτεχνεία και παρότι άνθρωποι της τεχνολογίας, είχαν στραφεί στις ρίζες του Ισλάμ! Το ίδιο ισχύει και για τους γιατρούς – τρομοκράτες. Ο θεωρούμενος ως υπαρχηγός της Αλ Κάϊντα, ο Αλ Ζαουάχρι είναι Αιγύπτιος, γιατρός.Αυτό που δεν είναι κατανοητό στη Δύση είναι ότι το Ισλάμ από τα πρώτα χρόνια της εμφάνισής του δεν ήταν μόνον θρησκεία αλλά σύστημα αξιών που καλύπτει τα πάντα. Απο τον τρόπο που απευθύνεται ο πιστός στον Δημιουργό, έως τον  τρόπο που ζει, τρώει, εργάζεται. Όλα όπως και η ενδυμασία του υπακούουν σε κανόνες. Αυτό βέβαια ισχύει και σε άλλες θρησκείες. Η διαφορά στο Ισλάμ είναι ότι ισχύει και στο κράτος. Ο αρχηγός της θρησκείας ήταν και ανώτατος δικαστής και επικεφαλής του στρατού, είχε απόλυτη εξουσία η διεκδίκηση της οποίας ήταν  η αιτία για την αιματηρή  διάσπαση σε σουνίτες και σιίτες μετά το θάνατο του Προφήτη.

Στην πραγματικότητα, όλη η υπόθεση του ακραίου ισλαμισμού, στηρίζεται στην ιδιαίτερη ερμηνεία του κορανίου. Ο ισλαμισμός δεν είναι θρησκεία δολοφόνων, η ερμηνείες που έχουν δοθεί από κάποιος την διαμορφώνουν προς την κατεύθυνση αυτή. Και οι ερμηνείες αυτές προέρχονται απο θεολόγους και διανοούμενους του αραβικού κόσμου και των Ινδιών, οι οποίοι προσπάθησαν να αναπτύξουν μιά θεωρία αντίστασης που θα συναρπάσει τα πλήθη. Αντίσταση στην άθεη αριστερά, στο ινδουιστικό περιβάλλον ή  και στα διεφθαρμένα αραβικά εθνικιστικά καθεστώτα, αναζητούσαν. Γι αυτό αρχικά το κίνημα ήταν συμπαθές  στη Δύση, στις ΗΠΑ και το Ισραήλ. Θα μπορούσε να εξελιχθεί σε λαϊκό ανάχωμα στην επέκταση των κομμουνιστών. Έγινε μεγαλύτερη απειλή.

Στη θεωρία που διαμορφώθηκε, όλα ξεκινούσαν όπως στο κοράνιο. Πριν το κήρυγμα του Μωάμεθ, στην Αραβική Χερσόνησο επικρατούσαν οι ειδωλολάτρες και ο κόσμος ζούσε περίοδο «άγνοιας», «βαρβαρότητας» που είναι γνωστή με την αραβική λέξη «τζαχιλίγια». Οι ακραίοι περιγράφουν ως περίοδο Τζαχιλίγια και την  σημερινή, επειδή κυριαρχούν η λατρεία της Δύσης, το χρήμα και η απομάκρυνση των πιστών απο τις σωστές αρχές. Ο μόνος τρόπος για να αλλάξει ο κόσμος είναι να γίνει Τζιχάντ, δηλαδή ιερός πόλεμος, εναντίον των απίστων. Στην  περίπτωση αυτή, εχθροί δεν είναι μόνον οι Δυτικοί αλλά κυρίως οι «παραπλανημένοι» μουσουλμάνοι! Αυτοί δεν έχουν καμιά δικαιολογία, αφού δεν μπορούν να επικαλεστούν άγνοια. Η αποστολή χρειάζεται πλήρη αφοσίωση, οι πιστοί πρέπει να εγκαταλείψουν τα πάντα, όπως έκανε ο Μωάμεθ που εγκατέλειψε την Μέκκα όταν κυριαρχούσε η Τζαχιλίγια και επέστρεψε μετά από οκτώ χρόνια, νικητής και κυρίαρχος.Το μήνυμα συγκινεί τις φτωχές μάζες που θέλουν να αντισταθούν στην ξένη κατοχή, ή σε κάποιο καταπιεστικό καθεστώς, ή στις δυσκολίες της ζωής.Η προσπάθεια των περισσότερων αραβικών κρατών να βελτιώσουν το επίπεδο της εκπαίδευσης προκάλεσε μεγάλη ζήτηση, στην οποία όμως δεν μπορούν να ανταποκριθούν τα κρατικά πανεπιστήμια. Είναι βέβαια δωρεάν αλλά δεν έχουν την υποδομή που  χρειάζονται, το εκπαιδευτικό προσωπικό είναι συνήθως κακοπληρωμένο και ολιγάριθμο και σε πολλές περιπτώσεις επικρατεί διαφθορά. Το κενό ασφάλειας και σιγουριάς,  καλύπτεται απο ισλαμικές κοινωνικές οργανώσεις οι οποίες μοιράζουν δωρεάν φυλλάδια με ασκήσεις, οργανώνουν δωρεάν μαθήματα προετοιμασίας σε  εξετάσεις, ακόμα δίνουν και φθηνά ρούχα (προφανώς ισλαμικά) σε φτωχές φοιτήτριες. Σε αντίθεση με όσα νομίζουν οι γυναίκες στη Δύση, οι κοπέλες είναι ευτυχισμένες στο «τακτοποιημένο» περιβάλλον των ισλαμικών οργανώσεων. Αισθάνονται περισσότερο ασφαλείς απ’ ότι στην σκληρή, ανδροκρατούμενη κοινωνία. Ακόμα και την ενδυμασία με μαντίλα την αντιλαμβάνονται  ως σεβασμό και προστασία παρά σαν καταπίεση.

Ετσι τα πανεπιστήμια παράγουν αγωνιστές του Ισλάμ και κάποιοι απ’ αυτούς ξεπερνούν το όριο και γίνονται τρομοκράτες. Συνήθως στην απόφαση αυτή  καταλήγουν  μετά απο ακραίες προσωπικές ιστορίε: Θάνατος ή δολοφονία αγαπημένου προσώπου, βασανιστήρια μετά απο σύλληψη, ψυχασθένεια.

Άλλωστε, οι περισσότεροι πλέον είναι έτοιμοι να πεθάνουν ώστε να κερδίσουν μιά τιμημένη θέση δίπλα στον Προφήτη. Αν συμβεί αυτό, η οικογένειά τους θα τιμάται από τον κοινωνικό περίγυρο, οι φίλοι τους θα είναι περήφανοι που τους γνώρισαν. Θα έχουν κερδίσει την εκτίμηση και τον σεβασμό που για διάφορους λόγους δεν απέκτησαν στη ζωή.